– یک دوم یا بیشتر محصو‌ل‌های خام گیاهی مانند خشکبار، پنبه خام و برنج.

– یک چهارم محصولات خام حیوانی مانند پیله‌های ابریشم، پوست و پشم.

– و یک چهارم یا کمتر از محصولات خام کارخانه‌ای مانند قالی، دیگر
منسوجات ابریشمی، پنبه‌ای و پشمی و چرم.

بنابراین کارگران زن در تجارت صادراتی ایران سهم فراوانی داشتند. هرچند مریم پویا
با بهره‌گیری از بررسی سیف در اقتصاد ایران در سده نوزدهم می‌نویسد:
«بیشتر کارگران در چنین بخش‌ها زنان و کودکان با دستمزدی پایین‌تر از سطح معاش
بودند که مواد خام و محصول تمام شده در اختیار آنها نبود.»

منبع: والنتین مقدم، «پنهان از تاریخ؟ زنان کارگر در ایران
معاصر»، ترجمه جهانبخش ثواقب، نامه تاریخ-پژوهان، ۱۳۸۷.

برگرفته از دنیای اقتصاد